Boer Jansen: het vervolg

Sinds de uitspraak van de Raad van State hebben de familie Jansen en de gemeente vier keer met elkaar gesproken. Het goede nieuws is dat de gemeente tot nu toe geen reden lijkt te hebben om de bouwaanvraag van 2006 voor het verbouwen van de schuur niet op te pakken. De familie Jansen heeft goede hoop dat deze bouwaanvraag nu, na 9 jaar, in behandeling genomen kan worden. De vraag is nu, wat komt er  in deze schuur te staan? Vee? Of tractoren?

Geurbeleid aanpakken?
Een week na de uitspraak van de Raad van State deelde de wethouder in de gemeenteraad mee dat het geurbeleid opnieuw tegen het licht gehouden moest worden naar aanleiding van de zaak Jansen. En dat daarom alle aanvragen voor woonsplitsing werden aangehouden. Hier waren veel inwoners niet blij mee. Jansen kon niet reageren op deze uitspraak van de wethouder, omdat ze een dag eerder met de wethouder had afgesproken dat zij gedurende de gesprekken met de gemeente geen publiciteit zou zoeken. De gemeente zocht wel de publiciteit. Mensen die de gemeente wantrouwen, zouden zeggen dat dit een strategische zet was om de gemeenschap op te zetten tegen de familie Jansen.

De Raad van State heeft in haar uitspraak namelijk niets gezegd over het geurbeleid van de gemeente Staphorst. De familie Jansen is bovendien niet tegen het geurbeleid ingegaan, omdat datgene wat de familie Jansen wil, gewoon past binnen de regels van het geurbeleid van Staphorst.

Het kan wel zijn dat de gemeente koste wat het kost wil voorkomen dat de familie Jansen vee mag houden, en dáárom het geurbeleid wil veranderen. Zodat Jansen alsnog, na jaren procederen, aan het kortste eind trekt. Dat het wijzigen van het geurbeleid tot gevolg heeft dat ook veel andere inwoners in de gemeenschap de dupe worden, dat neemt de gemeente blijkbaar voor lief. Maar het is niet rechtvaardig om de schuld daarvoor bij Jansen neer te leggen. Zo zou een gemeente niet mogen werken.

Wat mag er nu wel en niet?
In de uitspraak van de Raad van State staat dat de gemeenteraad ter zitting heeft gesteld dat op een deel van het perceel van Jansen het houden van vee mogelijk zou kunnen zijn. Maar Jaap van den Berg, de ambtenaar die er bij de zitting bij zat namens de gemeenteraad, ontkent dit nu. In de conclusie stelt de Raad van State trouwens ook dat de mogelijkheden voor Jansen voor het houden van vee op zijn perceel beperkt mogelijk is op grond van het Activiteitenbesluit milieubeheer.

Wanneer je alle beleidsregels erop nakijkt, dan mag de familie Jansen op hun perceel met agrarische bestemming binnen de regels van het geurbeleid en het Activiteitenbesluit 52 stuks jongvee huisvesten. Maar de gemeente blijft volhouden dat dat niet mag. Volgens de gemeente mag de familie Jansen op dit perceel slechts negen stuks vee hebben. Maar dat aantal is van toepassing op een perceel met woonbestemming. Het perceel van de familie Jansen heeft agrarische bestemming. En op agrarische bestemming mag je wél vee houden.

De gemeente zegt nu ook dat het geurbeleid helemaal niet op het perceel van de familie Jansen van toepassing is. Dat is toch wel bijzonder, gezien de eerdere uitspraak van de wethouder, dat het geurbeleid moet worden aangepakt, als gevolg van de zaak Jansen.
Samen met de adviseurs heeft Jansen het geurbeleid en de visie die daarbij hoort, er nog eens op nageslagen. Maar nergens is te vinden waarom het geurbeleid niet van toepassing is op het perceel van Jansen. Dus heeft de familie Jansen per mail gevraagd of de gemeente op papier wil zetten waarom dit geurbeleid niet van toepassing zou zijn. Het antwoord was dat dit te complex was, en dat dit in het volgende gesprek uitgelegd zou worden.

In dit volgende gesprek overhandigde de gemeente een map met beleidsstukken. In een razend tempo werden de beleidsstukken doorgesproken: “Hier staat wonen zus, daar staat woningsplitsing zo en verder op staat woongenot, enzovoorts.” Oh even, dit zijn allemaal voorbeelden die betrekking hebben op wonen. Maar het perceel van de familie Jansen betreft agrarische bestemming. Dus stelde Jansen nogmaals de vraag: “Waar staat in de beleidsstukken dat op dit perceel het geurbeleid niet van toepassing is?” Dit antwoord moet de gemeente schuldig blijven.

Aan het einde van deze vier gesprekken is duidelijk dat de gemeente ab-so-luut niet wil dat de familie Jansen vee gaat houden op deze locatie. Maar alle regels van dezelfde gemeente (bestemmingsplan, Activiteitenbesluit, Geurbeleid) wijzen erop dat de familie Jansen gewoon vee mag houden.

Wat nu?
Nu is de vraag: wie kan ervoor zorgen dat de gemeente gewoon doet wat zij hoort te doen? Namelijk de milieumelding publiceren, die de familie Jansen al in 2013 had ingediend bij de gemeente? Deze milieumelding is toen blijven liggen (volgens de gemeente om lopende ontwikkelingen af te wachten). Nu de Raad van State uitspraak heeft gedaan, zijn er geen lopende ontwikkelingen meer, en moet de gemeente de milieumelding gewoon publiceren.

Extern onderzoek
Veel inwoners lopen er al jarenlang tegenaan dat de gemeente haar eigen regels erop nahoudt. Het is nu al een hele tijd onrustig in Staphorst, omdat steeds meer inwoners zich gaan verzetten tegen de werkwijze van de gemeente. Zolang college en gemeenteraad blijven luisteren naar ambtenaren en de noodkreten van haar inwoners blijft negeren, zal er nooit een oplossing komen. Gemeenteraad, neem uw verantwoordelijkheid als toezichthouder: Zorg voor een extern onderzoek door een onafhankelijk bureau. Zoek uit wat hier nu echt mis is. De inwoners hebben niets te verbergen. Het is de vraag of de gemeente hetzelfde kan zeggen.

Lees hier het volledige verhaal van Jansen, over de gesprekken van de afgelopen maand.

Datum: 28 december 2015